قلعه دیزبن

قلعه دیزبن بر سر راه لاهیجان به لنگرود واقع شده که روزی پناهگاه راهزنان بوده است. از آنجا که محل دزدان محسوب می‌شد، آنجا را دیزبن یا دزدبن می‌گفتند. ولی برخی بیان کرده‌اند که دیز در لغت به معنای دز و دژ است که درحقیقت دژبان بوده است؛ چون در حقیقت محل اقامت محافظ شاهان لاهیجان بوده است. از آنجا که سنگ‌های کوهی که قلعه دزدبن برآن بنا شده، سنگ‌های ساختمانی است؛ این قلعه آسیب زیادی دیده و تقریبا تخریب شده است.