قدمت شهر املش به دوران سلطنت شاه عباس صفوی بر میگردد. در این دوران امرایی به نامهای ولی سلطان صوفی و بهرام علی صوفی به امر شاه عباس به حکومت رانکوه و دیلمان منصوب و در املش سکنی گزیدند. از خانوادههای قدیمی املش میتوان به خاندان صوفی و بیقالهها نام برد که در گذشته دارای نفوذ بودند. شهر املش مجاور رودخانه شلمانرود واقع شده و به علت «مند آب» بودن رودخانه در سابق، این شهر بنام «آبلش» نامیده شد. این رودخانه باعث شد که املش به دو قسمت غربی و شرقی به ترتیب به نامهای «سولش» و «آبلش» موسوم و بعدها به مرور زمان املش نامیده شد. کشف آثاری از قرون گذشته در این منطقه، حاکی از این است که املش سابقه کهن تاریخی پیش از اسلام را دارد.
شهرستان املش دارای گورستانهای قدیمی با سنگقبرهای تاریخی است که نشاندهنده قدمت و تاریخچه طولانی این منطقه است. این گورستانها با سنگقبرهای منقش و حکاکیهای زیبا، بازتابی از هنر و فرهنگ گذشتگان این منطقه هستند.
