مهمترین اثر تاریخی و دیدنی آستانه اشرفیه همان بقعه سیدجلالالدین اشرف است. هر ساله هزاران نفر از دوستداران خاندان پیامبر به منظور زیارت این شخص بزرگوار به این شهر سفر می کنند. سید جلال الدین اشرف از فرزندان موسی کاظم و تنها برادر تنی امام رضا (علیه السلام) است. این بنا را ظاهرا نخستین بار در 311 ق گوهرشادخانم دختر کیارستم بنا نهاد و زینت کرد. به روایت نویسنده کتاب سفرنامه استرآباد و مازندران، در 1275ق هنگامی که میخواستند این آستانه را که خراب شده بود دیگربار بسازند به کتیبهای دست یافتند که در آن نام گوهرشاد خانم را که در سال یاد شده این بنا را تعمیر کرده و ساخته، آمده بوده است. اما این روایت را دیگر اسناد تاریخی تأیید نکردهاند. پس از 127ق چندبار دیگر بنای این بقعه گرفتار سیلابهای سفیدرود گردید و یکسره از میان رفت.
آخرینبار در 1350ش این بقعه را که خراب شده بود بهطور کلی تجدید بنا کردهاند، گنبد قدیم را از بین برده و گنبد جدیدی بر روی آن ساختهاند. در نقشه فعلی، مسجدی که معروف به مسجد جنب حرم است. در حد شمالی امام زاده قرار دارد.
نمای داخلی و خارجی این بنا با سنگ مرمر و کاشی تزیین یافته، رواق های متعدد، سقف های آیینه کاری شده و گنبد بزرگ و با شکوهش به این مکان مقدس جلوه ویژه ای بخشیده است.
