ابراهیم شکیبایی شاعر گیلانی و ادبدوست متولد ۱۳۱۹ در لنگرود بود که با تخلص «عاصی» شناخته میشد و از دهه ۱۳۳۰ سرودههایش در مجلات چاپ میشد؛ او ابتدا با دوبیتی و غزل آغاز کرد و سپس با شعر نو نیمایی آشنا شد و در سال ۱۳۴۶ مجموعه دوبیتیهایش را به گویش گیلکی لنگرودی منتشر کرد، که بعدها در ۱۳۸۲ با اضافات و تجدیدنظر چاپ شد.
